18 Nov, 2018
Reageer

X

Voorjaar

>>>

Na het avondeten fietsen over de Hoge Berg, de zakkende zon krijgt kansen te over om zich te weerspiegelen in de plassen en poeltjes in de weilanden. En door de haartjes van ganzenpulletjes en de oren van hazen te stralen. Vlakbij de veerboot lijken de tulpenvelden het felst hun kleurengloed te verspreiden, de jongens rennen door de zee├źn van oranje, rode en paarse bloemblaadjes. Onder de dijk langs terug, de schapen daar kennen alleen de trekkers, geen auto's of andere storende elementen, en nemen dan ook niet de moeite op te staan en de weg vrij te maken. De boer kopt de eerste bonte tapijten. Wij slalommen om de lammetjes en de kapot gevallen mosselen die de vogels daar lieten kletteren. Lepelaars trekken onze ogen steeds weer naar de verte. Wilde hyacinten in het bos, kronkelpaadjes lokken je steeds verder. Door naar het strand, de blauwe lucht rekt de tijd uit. De jongens verkneukelen zich om het aantal hartverknetteringen dat ze me bezorgen door van de veel te hoge duinen af te springen. De witte huiden verheugen zich te erg op het contact met de zonnestralen om nog beschaamd te zijn. Een meeuw zweeft voorbij zonder zijn vleugels te wieken en keert terug, wiebelend op de thermiek kijkt hij of er iets bij me te halen valt. Honden, ballen en schepjes zijn in hun element. De pier verheft zich, toont zijn groene algen-schoonheid. Kano's en surfboards doen waar ze voor gemaakt zijn. Een senior verzorgt zijn pasgeplaatste strandhuisje, hij heeft een blauw teiltje met sop en een lijmpistool bij zich om alles spik en span voor de volgende mooie dagen te maken - eigenlijk is dit de allermooiste zonnige dag, nu hij de verwachting van de zomer nog voor zich heeft terwijl hij het roest van de winter van het wit van zijn hutje afpoetst. Wat een licht en lucht, deze dagen

Reactie(s) op:

Voorjaar

X